บทที่ 180 หม้อไฟสองช่อง

จวงเยี่ยนเดินเข้ามาหาเตรียมจะอุ้มเสิ่นหว่านไปที่โซฟา แต่ถูกเธอห้ามไว้เสียก่อน "ฉันนอนพักตรงนี้แหละ ตัวสกปรกจะตาย เดี๋ยวโซฟาเลอะ!"

จวงเยี่ยนถึงเพิ่งสังเกตเห็นคราบเหงื่อไคลและเสื้อผ้าเก่าซอมซ่อของเธอ "คุณออกไปข้างนอกคนเดียวเหรอ ทำไมไม่บอกผมล่ะ ผมลางานได้นะ"

เสิ่นหว่านได้ดื่มน้ำและกินผลไม้รองท้องไปบ้างแล้วจึงเริ่มมีเรี่ยวแรง "รู้ว่าคุณเป็นห่วง แต่ฉันไม่ใช่ตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่เปราะบางขนาดนั้นสักหน่อย อีกอย่างฉันก็เอาตัวรอดได้ มีทั้งไหวพริบมีทั้งอาวุธลับ จะต้องกลัวอะไรล่ะ!"