บทที่ 222 งานก่อสร้างล่าช้า

โจวจวินหลี่พักผ่อนอยู่ครู่หนึ่งก็ดื่มโจ๊กที่เหลืออีกครึ่งชามจนหมด โดยมีเสิ่นโม่โม่คอยพูดคุยหัวเราะเจื้อยแจ้วสร้างความเพลิดเพลินให้ เสิ่นหว่านที่ว่างอยู่จึงเหลือบมองดูใบบันทึกประวัติการรักษา ทว่ากลับพบว่าในรายการใช้ยาไม่มีชื่อยาแก้อักเสบอยู่เลย จึงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

"ที่ฐานทัพไม่มียาแก้อักเสบแล้วหรือคะ"

สีหน้าของโจวจวินหลี่ขรึมลงเล็กน้อย "จวงเยี่ยนน่าจะยังไม่ได้บอกเธอ มีคนบางกลุ่มยักยอกเอาผลประโยชน์เข้ากระเป๋าตัวเอง แอบเอายาฉุกเฉินในห้องยาไปขายต่อในราคาสูง เมื่อคืนทั้งคืนเขาก็ง่วนอยู่กับการจัดการเรื่องนี้นี่แหละ"