บทที่ 223 ยาอานกงหนิวหวงหวาน

หลังจากฝนกรดสิ้นสุดลงได้กว่าครึ่งเดือน เสิ่นหว่านก็ค้นพบความผิดปกติของสภาพอากาศจากบันทึกประจำวันของเธอ

ตั้งแต่จวงเยี่ยนเล่าความฝันที่เป็นลางบอกเหตุให้ฟังและจดบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ เสิ่นหว่านก็เริ่มเขียนบันทึกประจำวัน เดิมทีเธอแค่ตั้งใจจะจดการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมที่สังเกตเห็นในแต่ละวันเพื่อเอาไว้สืบค้นย้อนหลัง ไม่นึกเลยว่าจะได้นำมาใช้ประโยชน์เร็วขนาดนี้

เธอพบว่าเวลาพระอาทิตย์ขึ้นในแต่ละวันเริ่มสายขึ้นเรื่อยๆ