บทที่ 226 คณะผู้มาเยือน

เถาเยียนหลินรับหนังสือสองเล่มและสมุดบันทึกเล่มหนาที่เสิ่นหว่านยื่นให้ด้วยความซาบซึ้งใจจนจมูกเริ่มแสบ น้ำตาหยดโตจวนเจียนจะร่วงอีกรอบ แต่เสิ่นหว่านก็รีบห้ามไว้เสียก่อน

“เงื่อนไขเดียวที่ฉันให้เธอยืมเอกสารพวกนี้ก็คือ ต้องดูแลรักษาให้ดีที่สุด เพราะของพวกนี้ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าของชาติ ในอนาคตตอนที่พวกเราฟื้นฟูสร้างบ้านแปงเมืองใหม่ยังต้องพึ่งพาพวกมันอยู่นะ!”

เถาเยียนหลินพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ “ขอบคุณค่ะพี่เสิ่นหว่าน! หนูสอบเกาเข่าไปก่อนเกิดวันสิ้นโลก ตอนนั้นตั้งใจจะเรียนแพทย์อยู่แล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เรียน