บทที่ 236 ปลาทะเลกลายพันธุ์

เสิ่นหว่านกำลังกินก้ามปูอลาสก้าเนื้อหวานฉ่ำ จู่ๆ ก็นึกถึงคำถามหนึ่งขึ้นมาได้ "คุณว่าในเมื่อพวกเราที่นี่ขาดแคลนเสบียงขนาดนี้ แถบชายฝั่งทะเลจะดีกว่าพวกเราบ้างไหม อย่างน้อยทรัพยากรทางทะเลก็อุดมสมบูรณ์ หากินกับทะเลคงไม่อดตายหรอก"

จวงเยี่ยนกำลังแกะกั้งทอดพริกเกลือให้เสิ่นโม่โม่ "ก็ไม่แน่เสมอไปหรอกนะ คุณลองนึกถึงช่วงพายุฝนตอนแรกสิ น้ำท่วมในเมืองตอนในอย่างพวกเรายังหนักหนาสาหัสขนาดนี้ เมืองชายฝั่งทะเลมีแต่จะรุนแรงกว่า แถมยังมีอันตรายจากสารกัมมันตรังสีที่รั่วไหลจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์อีก ปลาในทะเลจำนวนมากก็กินไม่ได้แล้ว

พวกเราเคยสงสัยด้วยซ้ำว่าการเกิดค้างคาวกลายพันธุ์จะเกี่ยวข้องกับกัมมันตรังสีหรือเปล่า แต่ก็หาหลักฐานโดยตรงไม่เจอ ที่นี่อยู่ค่อนข้างไกลจากทะเลจริงๆ นั่นแหละ แต่ก็ตัดความเป็นไปได้ที่พวกมันจะบินมาจากแถบชายฝั่งไม่ได้เหมือนกัน"