บทที่ 237 กัดกินซากศพ

หานรู่ยื่นเมล็ดทานตะวันคั่วกำหนึ่งให้เสิ่นหว่าน “จะไม่ได้ยินได้ยังไงล่ะ เมื่อคืนดึกดื่นค่อนคืน ฉันกับป้าโจวกำลังหลับสบายก็โดนเสียงหล่อนปลุกจนตื่น ตอนนี้คุณป้ายังนอนชดเชยอยู่ในห้องอยู่เลย!”

“แล้วนี่ไปเอาเมล็ดทานตะวันมาจากไหนเนี่ย”

หานรู่ทำหน้ามีลับลมคมใน “คุณป้าแอบปลูกไว้ไม่กี่ต้นน่ะสิ ไม่นึกเลยว่าจะติดเมล็ดด้วย พอคัดเมล็ดดีๆ เก็บไว้ทำพันธุ์แล้ว ที่เหลือก็เอามาคั่วกิน เธอเองก็คงไม่ได้กินของแบบนี้มาหลายปีแล้วเหมือนกันใช่ไหมล่ะ!”