บทที่ 288 ผู้มาเยือนเกาะเล็ก

ในลานบ้านมีที่ดินอยู่ไม่ถึงครึ่งไร่ เสิ่นหว่านกับเสิ่นโม่โม่รับหน้าที่ถอนวัชพืชและเก็บเศษหิน จากนั้นแบ่งที่ดินผืนใหญ่เป็นแปลงผักย่อยๆ แล้วนำดินสีดำจากในมิติมาปูทับอีกชั้นเพื่อใช้ปลูกผักสำหรับกินในชีวิตประจำวัน

ตัวลานบ้านซ่อนกลมกลืนอยู่ในดงไม้ ไม่มีทางที่ใครจะคาดคิดเลยว่าที่แห่งนี้จะมีคนอาศัยอยู่

ท่ามกลางความยุ่งวุ่นวาย เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน และเป็นไปตามที่เสิ่นหว่านคาดการณ์ไว้ ในช่วงเที่ยงของวันนี้ ดวงอาทิตย์ไม่โผล่พ้นขอบฟ้าขึ้นมาอีกเลย เกาะเล็กๆ แห่งนี้จมดิ่งลงสู่ความมืดมิดในที่สุด