บทที่ 289 เฉินหยวนเฉียว 1

จวงเยี่ยนเห็นดังนั้นจึงไม่รอช้า หยิบยาออกมาสองเม็ดแล้วป้อนให้ชายคนนั้น ชายคนนั้นหมดสติไปแล้ว จวงเยี่ยนแทบจะต้องบีบปากกรอกยาลงไป

ทว่าหลังจากป้อนยาเสร็จก็เกิดปัญหาใหม่ขึ้น ในเมื่อตัดสินใจช่วยเขาแล้ว จะทิ้งไว้บนหาดทรายแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นต่อให้มียาแก้อักเสบมากแค่ไหนก็ไร้ผล ขาข้างหนึ่งยังคงเหยียบอยู่ในประตูนรกอยู่ดี

แต่เสิ่นหว่านก็ไม่อยากพาคนคนนี้กลับไปที่ถ้ำของพวกเขา ไม่ต้องพูดถึงว่านิสัยใจคอของคนคนนี้จะดีหรือร้าย เอาแค่รูปร่างหน้าตาของครอบครัวสามคนอย่างพวกเธอก็โดดเด่นสะดุดตาเกินไปแล้ว ไม่เหมาะจะอยู่ร่วมกันอย่างยิ่ง