บทที่ 304 สิ้นชีพ

จวงเยี่ยนก้าวไปข้างหน้าอีกสองก้าว หลบอยู่หลังโขดหินแล้วส่งสัญญาณมือให้เสิ่นหว่าน ทั้งสองเล็งเป้าหมายแล้วลั่นไกพร้อมกันทันที

จวงเยี่ยนยิงเข้าเป้าอย่างแม่นยำ ชายร่างกำยำอีกล้มคว่ำลงไป

ทว่าชายข้างกายคนนั้นคือเป้าหมายของเสิ่นหว่าน อาจเป็นเพราะสัญชาตญาณเตือนภัย ร่างท่อนบนของเขาจึงเบี่ยงหลบไปเล็กน้อย กระสุนเฉียดใบหูขวาไปเพียงนิดเดียว รอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด