บทที่ 305 สัญญาณเตือนภัย

เสิ่นหว่านถือปืนเดินเข้าไปใกล้ๆ หญิงสาวสองคนนั้นมองคนที่สวมหน้ากากอนามัยกับหมวกแก๊ปตรงหน้าพลางตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ไม่รู้ว่าคนที่มาช่วยมีจุดประสงค์อะไร เพราะกลัวเหลือเกินว่าจะหนีเสือปะจระเข้!

เสิ่นหว่านเห็นท่าทางของทั้งคู่ก็รู้ทันทีว่ากำลังคิดอะไร เธอเดินเข้าไปอย่างเด็ดขาด ใช้มีดสั้นในมือตัดเชือกที่พันธนาการพวกเธอไว้เพื่อปล่อยให้เป็นอิสระ

หญิงสาวทั้งสองมองการกระทำของเสิ่นหว่านอย่างไม่อยากจะเชื่อ การใช้ชีวิตเอาตัวรอดในวันสิ้นโลกมานานหลายปี ทำให้พวกเธอไม่กล้าเชื่ออีกต่อไปแล้วว่าในโลกนี้จะยังมีความหวังดีที่ไร้เงื่อนไขหลงเหลืออยู่ จนชั่วขณะนั้นทำอะไรไม่ถูกไปหมด