บทที่ 384 เครื่องตรวจจับที่ลื่นจนจับไม่อยู่

หลิวอวี้เจียวรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองไม่ได้เป็นแค่คนคอยปรนนิบัติบนเตียงแล้ว แต่ความเหนื่อยยากที่ต้องคอยจัดแจงเรื่องพรรค์นี้ ชักจะเหมือนแม่เล้าที่หากินในเงามืดเข้าไปทุกที

ทว่าก็ยังดีที่เดิมทีเธอก็เหม็นขี้หน้าเสิ่นหว่านอยู่แล้ว ยิ่งเห็นอีกฝ่ายมีจวงเยี่ยนคอยปกป้องอยู่ข้างกาย ก็ยิ่งริษยาจนแทบทนไม่ไหว

หากส่งเสิ่นหว่านขึ้นเตียงของพี่ใหญ่โหยว แล้วเหยียบย่ำความเย่อหยิ่งของหล่อนให้จมดินได้ ก็นับเป็นวิธีแก้แค้นที่สาแก่ใจไม่น้อย