บทที่ 388 แกคิดจะทำร้ายฉันอีกแล้วสินะ

เสิ่นหว่านปรายตามองไปยังกลุ่มของพี่ใหญ่โหยวแวบหนึ่ง ก่อนจะละสายตากลับมาอย่างรวดเร็ว แล้วหันไปสนใจสถานการณ์ในตู้คอนเทนเนอร์เป้าหมายหมายเลขสองต่อ

ไฟส่องสว่างภายในตู้คอนเทนเนอร์สว่างวาบขึ้นอัตโนมัติ พร้อมกับเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงที่ดังระงม ทุกคนต่างมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างในได้อย่างชัดเจน

เสิ่นหว่านลอบกลืนน้ำลาย กล่องโลหะใบนี้บรรจุชิ้นส่วนเครื่องบินรบไว้เช่นกัน ช่างเหมือนกับตู้เป้าหมายหมายเลขหนึ่งที่เปิดออกเมื่อตอนเช้าไม่มีผิดเพี้ยน