บทที่ 391 หมาป่าขาวสองตัวที่กินจุ

"เป็นอะไรไปครับ" จวงเยี่ยนเห็นเสิ่นหว่านดูไม่สบายตัว จึงรีบช่วยลูบหลังเบาๆ ให้ แล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าสะอาดให้ตามความเคยชิน

เธอโก่งคอจะอาเจียนอยู่สองที รู้สึกว่าในท้องค่อยยังชั่วขึ้นบ้าง เสิ่นหว่านรีบเบือนสายตาหนี ไม่กล้ามองไปทางพี่ใหญ่โหยวอีก กลัวว่าจะเผลออาเจียนออกมาไม่ดูเวล่ำเวลา มองจวงเยี่ยนของเธอยังหล่อเหลาเจริญหูเจริญตากว่าเยอะ

เธอรับรู้ได้ถึงสายตาจับผิดที่จ้องเขม็งมาจากด้านหลัง แถมยังแฝงแววไม่พอใจอยู่กลายๆ เธอจึงตบหลังมือจวงเยี่ยนเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า "ช่วงนี้ท้องไส้ไม่ค่อยดีน่ะค่ะ คงเพราะยังปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมไม่ได้"