บทที่ 418 เรื่องเซอร์ไพรส์ไม่ขาดสาย

สวี่ซิงเฉินมองไปยังลู่หยวน ชั่งใจครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้นว่า "พันโทลู่ เรื่องนี้ทางเราผิดจริงครับ แต่คุณดูสิ ฝ่ายนั้นไม่ได้บาดเจ็บอะไร แถมยังได้ระบายอารมณ์ไปแล้วด้วย ทางเรามีคนแขนหักคนหนึ่ง โดนตบไปฉาดหนึ่ง ทางเราจะไม่เอาความแล้ว ให้เรื่องมันจบแค่นี้ได้ไหมครับ"

"พี่คะ แขนหนูหักไปแล้วนะ ยังไงก็ต้องให้หล่อนชดใช้ค่ารักษา ค่าบำรุง ค่าเสียเวลา แล้วก็ค่าทำขวัญด้วย ไม่อย่างนั้น พอกลับไปหนูจะฟ้องเบื้องบนแน่!"

"หุบปากไปเลย!" สวี่ซิงเฉินตวาดใส่ แต่พอลองคิดดูอีกทีก็เห็นว่ามีเหตุผล ทริปนี้ตัวเองหาแต้มผลงานได้ไม่เท่าไหร่ หากซิงซิงต้องไปหาหมอคงต้องเสียแต้มอีกบาน…