บทที่ 430 ออกนอกเส้นทาง

เสิ่นหว่านเอ่ยขึ้น "คุณว่าพอกลับไปถึงฐาน ชายฝั่งจะร่นถอยหลังไปอีกไหมคะ"

"ผมกะว่าครึ่งเดือนน่าจะร่นไปอย่างน้อย 1 กิโลเมตร ถึงตอนนั้นคงมีที่ดินอุดมสมบูรณ์เอาไว้ทำการเพาะปลูกได้เยอะขึ้น" จวงเยี่ยนจิบลาเต้ร้อนในมือพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขายังคงไม่ชินกับของพรรค์นี้ของพวกฝรั่งที่ทั้งขมทั้งแปลก สู้ดื่มน้ำเต้าหู้ไม่ได้สักนิด