บทที่ 431 คนรู้จักเก่า

พอจวงเยี่ยนพูดจบก็พาเสิ่นหว่านกลับห้องเป็นคนแรก หลังปิดประตูลง เขาก็หาเตียงนอนเป็นหลักยึดแล้วรวบเสิ่นหว่านเข้ามากอดแนบอกไว้แน่น

ตอนแรกเสิ่นหว่านตกใจจนลนลานอยู่บ้าง แต่ตอนนี้สงบสติอารมณ์ได้นานแล้ว การมีมิติอยู่ในมือทำให้พายุทางทะเลระดับนี้ทำอะไรเธอไม่ได้

เพื่อให้ทรงตัวอยู่ได้ ร่างกายของจวงเยี่ยนจึงเกร็งแน่นจนขึ้นมัดกล้าม บนหน้าผากมีเหงื่อเม็ดโป้งผุดซึมออกมา