บทที่ 432 พบคนคุ้นเคยในต่างแดน

ลู่หยวนเห็นท่าทางใจลอยของเสิ่นหว่าน สีหน้าก็ยิ่งคล้ำลงอีกหลายส่วน เขาส่งสายตาเป็นเชิงบอกจวงเยี่ยนว่า ไม่คิดจะปรามบ้างหรือไง

จวงเยี่ยนไม่แม้แต่จะเหลือบมองเขา พลางเอ่ยหน้าตาเฉย "พวกเราเตือนด้วยความหวังดี ถ้านายไม่อยากมาก็ไม่ต้องมาสิ"

ลู่หยวนเบะปาก "นายให้คนไปบอกว่ามีเรื่องด่วนคอขาดบาดตาย ฉันกล้าไม่มาเหรอ พวกนายสองคนผัวเมียดูรอยคล้ำใต้ตาจนเขียวปั๊ดของฉันนี่ก่อน ทำบุญทำทานกันหน่อยเถอะ"