บทที่ 446 มหกรรมกักตุนเสบียง

เสิ่นหว่านปูที่นอนเสร็จ พอเดินออกมาก็เห็นเฉินไห่รีบร้อนจะออกไปข้างนอกอีกแล้ว "ผมจะไปเอาที่นอนกับผ้าห่มที่ค่ายพักมาครับ!"

ทุกคนต่างพากันส่ายหน้ายิ้มๆ ช่างเป็นคนที่อยู่นิ่งไม่เป็นเลยจริงๆ พลังล้นเหลือไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย วัยรุ่นนี่มันดีจริงๆ!

มีเด็กหนุ่มที่ซื่อตรงขยันขันแข็งแบบนี้คอยดูแลลุงโจว พวกจวงเยี่ยนก็พลอยเบาใจไปได้มาก