บทที่ 459 เป็นฝ่ายเริ่ม

เฉินไห่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ในชั่วขณะที่สมองว่างเปล่า เขารู้สึกเพียงลมหายใจแผ่วเบาเจือกลิ่นหอมพัดผ่านข้างแก้ม ทุกครั้งที่สูดหายใจล้วนอบอวลไปด้วยกลิ่นกุหลาบชวนหลงใหล

แพขนตายาวของเธอสั่นระริกน้อยๆ คล้ายแฝงความไม่มั่นใจเอาไว้ การสั่นไหวนั้นทำให้หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำจนใบหน้าแดงก่ำ

ระยะห่างของทั้งสองแนบชิดกันเหลือเกิน สองแขนของหญิงสาวโอบรอบลำคอของชายหนุ่ม กลับยิ่งทำให้เฉินไห่ทำตัวไม่ถูกขึ้นมาแทน