บทที่ 460 มนุษยสัมพันธ์ไม่ค่อยดี

ผังเจิ้งเจี๋ยหรี่ตาลงเล็กน้อย เอ่ยเสียงขรึม "ถ้าฉันเป็นหยางเสวี่ย ทันทีที่ได้รับการช่วยเหลือ ก็คงจะคายข้อมูลทั้งหมดที่ตัวเองรู้ให้กองทัพฟังไปแล้ว เพื่อแลกกับการคุ้มครอง"

"เพราะงั้น ตอนนี้จะไปฆ่าปิดปากมันสายเกินไปแล้ว แถมยังเสี่ยงต่อการโดนกองทัพจับไต๋ได้ง่ายๆ อีก"

"แกจะไปรู้ได้ยังไงว่าพวกมันไม่ได้ซุ่มดักรออยู่ในเงามืด?"