บทที่ 477 โยนเผือกร้อนเร็วไปหน่อย

“ไม่อยากครับ ผมอยากได้แค่คุณคนเดียว!” จวงเยี่ยนพูดจบก็ช้อนตัวเธออุ้มขึ้นมา ก่อนจะหมุนตัวก้าวฉับๆ กลับเข้าห้องนอนทันที

เสิ่นหว่านเห็นเขาเป็นแบบนั้น ความรู้สึกในใจก็เอ่อล้นจนยากจะห้ามไหว เธอจึงยกสองแขนโอบรอบคอเขาแล้วจูบตอบไป

ราวกับฟืนแห้งเจอกับเปลวไฟ เปลวเพลิงแห่งความปรารถนาโหมกระหน่ำจนสับสนมึนงงไปหมด