บทที่ 493 พบแดนดิไลออนอีกครา

พอจวงเยี่ยนอธิบายแบบนี้ เสิ่นหว่านก็เข้าใจในทันที อย่างไรเสิ่นโม่โม่ก็ยังเป็นเด็ก ย่อมมีความอยากรู้อยากเห็นต่อสิ่งรอบตัวเป็นธรรมดา

แต่ยังดีที่มีเสี่ยวลิ่วกับเสี่ยวชีคอยตามไปด้วย แถมเจ้าตัวเล็กเองก็เอาตัวรอดเก่งใช่ย่อย เสิ่นหว่านจึงไม่มีอะไรต้องกังวล

ที่โต๊ะอาหาร จวงเยี่ยนนั่งเป็นเพื่อนเสิ่นหว่านกินมื้อเช้าต่ออีกหน่อย ส่วนซาลาเปาสองลูกที่เหลือก็เก็บใส่กล่องอาหารเตรียมนำไปให้เสิ่นโม่โม่