บทที่ 164 สุสานโบราณบนภูเขาเสี่ยวหนานซาน

“อาจ้าวครับ ภูเขาเสี่ยวหนานซานก็อยู่ชานเมืองชางเฉิงไม่ไกลนี่เอง ปกติเหมือนจะมีคนขึ้นไปปิกนิกหรือกางเต็นท์กันบ่อยๆ ด้วยไม่ใช่เหรอครับ”

หลังจากจ้าวเจิ้งเก็บจี้หยกชิ้นนั้นอย่างระมัดระวังรอบคอบแล้ว เฉินจิ่งก็รินชาสองถ้วยแล้วเอ่ยถามขึ้นมา

จากคำบอกเล่าของหูเหวยเมื่อครู่ เขาขึ้นเขาไปจับไก่ป่าเมื่อสองวันก่อน แล้วบังเอิญเจอจี้หยกชิ้นนี้ในพงหญ้าตรงบริเวณไหล่เขา