บทที่ 173 อิจฉาเสี่ยวเฉินจริงๆ

บ่ายวันนั้น หลังจากจัดการธุระเรื่องการประมูลแผ่นหนังแกะราชวงศ์หยวนและพระพุทธรูปหยกที่บริษัทซินซื่อจี้เรียบร้อยแล้ว พอรอจนเสิ่นจิ้งทำธุระเสร็จ ทั้งหมดก็ตรงกลับไปที่หมู่บ้านเทียนเสวี่ยซานทันที

ข่งเสวี่ยออกไปซื้อกับข้าว ส่วนเฉินจิ่งก็อยู่คุยและจิบชากับจ้าวเจิ้ง ภรรยาของเขา และเสิ่นจิ้ง

“จึ๊ จึ๊ จึ๊ เสี่ยวเฉิน ตอนนี้พวกเธอนี่เริ่มเหมือนผัวเมียกันเข้าไปทุกทีแล้วนะ คนหนึ่งไปซื้อกับข้าว อีกคนอยู่เป็นเพื่อนแขก เตรียมจะจัดงานแต่งเมื่อไหร่ล่ะ? ฉันขอจองตำแหน่งเพื่อนเจ้าสาวไว้นะ” เสิ่นจิ้งพูดพลางหัวเราะคิกคักขณะจิบชาที่ข่งเสวี่ยชงทิ้งไว้ให้ก่อนออกไป