บทที่ 339 หากเฉินจิ่งไม่ได้ตาทิพย์มองของแท้

พอได้ยินเพื่อนร่วมห้องพูดถึงเฉินจิ่ง ฟางถิงก็รู้สึกว่าแย่แล้วทันที เธอหันไปมองเสิ่นซินโยวอย่างจนใจ

เป็นไปตามคาด พอได้ยินชื่อเฉินจิ่ง เสิ่นซินโยวก็ผุดลุกขึ้นมาจากเตียงแทบจะเป็นสัญชาตญาณ เธอถามด้วยสีหน้าตื่นเต้นปนดีใจ "เฉินจิ่งกลับมาที่มหาวิทยาลัยแล้วเหรอ"

"ใช่สิ" เพื่อนร่วมห้องคนนั้นพยักหน้า ก่อนจะยิ้มพลางพูดว่า "ซินโยว มิน่าล่ะเมื่อก่อนเธอถึงชอบเขาขนาดนั้น ตอนนั้นฉันยังแปลกใจอยู่เลย ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าเธอนี่สายตาแหลมคมจริงๆ" น้ำเสียงของเธอแฝงรอยประชดประชันอยู่กลายๆ