บทที่ 390 เบาะแส

เมื่อเห็นเฉินจิ่งกับนักพรตเสวียนซานจื่อเดินออกมา ทุกคนต่างก็หันมองไปเป็นตาเดียวทันที

ทุกคนตรงนั้นรู้ดีว่า ท้ายที่สุดแล้วเด็กทั้งสองคนจะได้ออกไปเรียนหนังสือหรือไม่ ย่อมขึ้นอยู่กับผลการเจรจาระหว่างเฉินจิ่งกับนักพรตเสวียนซานจื่อ

เมื่อข่งเสวี่ยเห็นรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าหล่อเหลาของพ่อหนุ่มน้อยของเธอ รวมถึงของที่ห่อด้วยผ้าแพรสีแดงในมือซึ่งเขาถือไว้อย่างทะนุถนอม ดวงตากลมโตแสนสวยก็ฉายแววรู้กันในทันที เธอรู้แล้วว่าผลการคุยน่าจะออกมาด้วยดี