บทที่ 391 มีชีวิตอยู่ต่อไป

เมื่อได้ยินคำถามกะทันหันของเฉินจิ่ง คุณยายเยี่ยชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจในทันทีว่าทำไมเขาถึงถามเรื่องนี้

"ไอ้หนุ่มเฉิน เปล่าประโยชน์น่า มันผ่านมาตั้งหลายสิบปีแล้ว หาไม่เจอหรอก หาไม่เจอแล้วล่ะ" คุณยายเยี่ยส่ายหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน

เฉินจิ่งกล่าวขึ้น "คุณยายครับ โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกครับ สมัยนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ตอนนั้นคุณยายหาไม่เจอ ไม่ได้แปลว่าตอนนี้จะหาไม่เจอนี่ครับ"