บทที่ 419 ยอมจำนนขอขมา

คนเก๋าวงการที่คลุกคลีอยู่ในวงการของเก่ามานานหลายปี ทั้งยังมีหน้ามีตาและสถานะไม่ต่ำต้อย กลับไม่รักศักดิ์ศรี ยอมใช้วิธีชั้นต่ำมาตบทรัพย์คนรุ่นหลัง แค่ฟังดูก็น่าอับอายพออยู่แล้ว

หากผลลัพธ์ยังตบทรัพย์ไม่สำเร็จอีก ก็คงกลายเป็นตัวตลกชิ้นโตอย่างแท้จริง คาดว่าชาตินี้คงต้องถูกตรึงไว้กับเสาแห่งความอัปยศ วันข้างหน้าไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนก็คงหนีไม่พ้นการถูกคนนินทาเยาะเย้ยลับหลัง หรือไม่ก็หัวเราะเยาะใส่หน้าตรงๆ

พูดอีกอย่างก็คือ หลังจากนี้ไป หลัวหย่งโปก็แทบจะตายทั้งเป็นในทางสังคมของวงการของเก่าเมืองฉางอัน เว้นเสียแต่ว่าเขาจะหน้าหนาพอจนไม่สนใจคำถากถางและเสียงเยาะเย้ยเหล่านั้น