บทที่ 420 เดิมทีเป็นหญิงงาม

ข่งเสวี่ยได้ยินคำพูดของเฉินจิ่ง แม้จะยังเคืองอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอถอยกลับมายืนเคียงข้างเฉินจิ่งเงียบๆ พลางคล้องแขนเขาไว้อย่างอ่อนโยน

ยามที่พ่อหนุ่มน้อยของเธอต้องการความช่วยเหลือ เธอพร้อมจะก้าวออกไปยืนบังข้างหน้า แต่เมื่อเขาไม่ต้องการ ข่งเสวี่ยก็ยินดีที่จะเป็นหญิงสาวตัวเล็กๆ คอยอิงแอบอยู่ข้างกาย

แกร่งกล้าได้ อ่อนหวานเป็น นี่แหละคือพี่สาวคนสวยที่ทำให้เฉินจิ่งรักจนหมดหัวใจ