บทที่ 425 ความไร้เดียงสาและความน่ารัก

“ฮ่าๆ อาขออุบไว้ก่อนนะ เดี๋ยวเธอเห็นกับตาก็รู้เอง” เส้าเต๋อหัวเราะร่วนตอบกลับมา

เฉินจิ่งยิ้มขำอย่างจนใจ ไม่ได้เซ้าซี้ถามต่อ แต่เปลี่ยนไปถามว่า “หลัวหย่งโปเอาของมาให้อาแล้วเหรอครับ”

“ใช่ เขาฝากให้อาเอาไปส่งให้เธอนี่แหละ” เส้าเต๋อตอบ