บทที่ 426 กุยหยกขาวลายหน้าสัตว์ยุคเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง

เฉินจิ่งเพ่งมองวัตถุในกล่องกันกระแทกอย่างละเอียด แววตาเจือความไม่แน่ใจอยู่บ้าง

สิ่งที่นอนนิ่งอยู่ในกล่องคือหยกขาวชิ้นหนึ่ง ยาวประมาณสิบเซนติเมตร เนื้อหยกดูดีตั้งแต่แรกเห็น พื้นผิวแกะสลักลวดลายและภาพอย่างวิจิตรบรรจงจนเต็มแผ่นหยก

สาเหตุที่เฉินจิ่งไม่แน่ใจว่าหยกขาวชิ้นนี้ใช่กุยหยกหรือไม่ ก็เพราะรูปทรงของมันไม่ค่อยเหมือนกุยหยกทั่วไป