บทที่ 428 สร้างทางกลับบ้านให้ดี

ใกล้เที่ยง เครื่องบินจากฉางอันมุ่งหน้าสู่เมืองชิ่งเฉิงร่อนลงจอดตรงเวลา

เมื่อได้กลับมายังเมืองบ้านเกิดอันคุ้นเคย ในใจของเฉินจิ่งยังคงเปี่ยมด้วยความยินดี แม้เมืองชิ่งเฉิงจะไม่ใช่ที่ที่เขาเติบโตมาตั้งแต่เด็ก ทว่าอย่างไรเสียที่นี่ก็ถือเป็นหนึ่งในป้ายบอกตัวตนยามเขาไปอยู่ต่างถิ่น ทั้งยังเป็นเมืองที่เขาใฝ่ฝันและเฝ้ามองมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย

เฉกเช่นเดียวกับคนในมณฑลอื่นที่ล้วนใฝ่ฝันอยากไปเยือนเมืองเอกของมณฑลตนเอง