บทที่ 430 บทสนทนาประสาพ่อลูก

คนเรานี่นะ ไม่ว่าจะอายุมากแค่ไหน หรือเป็นผู้ใหญ่สุขุมรอบคอบเพียงใด พออยู่ต่อหน้าพ่อแม่ โดยเฉพาะต่อหน้าแม่ ก็มักจะเผยด้านที่เป็นเด็กออกมาเสมอ

เหมือนกับเฉินจิ่งนั่นแหละ พออยู่ต่อหน้าไทเฮาลวี่ เขาก็มักจะทำหน้าทะเล้นเหมือนเด็กอยู่เป็นครั้งคราว

“แกนี่นะ ยังทำตัวเป็นเด็กไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ” ไทเฮาลวี่หัวเราะอย่างมีความสุข อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปกอดลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเอาไว้