บทที่ 433 เขาชิงซาน

ฝนตกหนักในแถบชวนอวี๋ไม่ใช่เรื่องแปลก เฉินจิ่งเติบโตมาในหุบเขาขู่ซานตั้งแต่เด็ก จึงเคยพบเห็นเหตุดินถล่มและโคลนถล่มเพราะฝนตกหนักมานับไม่ถ้วน ตอนเด็กๆ เวลาฝนตกหนัก ทั้งผู้ใหญ่และเด็กจึงมักไม่ออกจากบ้านกันอยู่แล้ว

ดังนั้นพอได้ยินไทเฮาลวี่บอกว่าทางขึ้นเขาชิงซานเคยถล่มเมื่อปีก่อน เฉินจิ่งจึงไม่ได้กังวลมากนัก เพียงตอบรับไปว่า "ครับ ถ้าทางเดินลำบากจริงๆ พวกเราก็คงไม่ขึ้นไปหรอกครับ"

หากเป็นเขาคนเดียวคงไม่มีปัญหาอะไร ยังไงเสียก็เป็นเด็กบ้านป่าอยู่แล้ว แต่เมื่อนึกถึงข่งเสวี่ยด้วย หากทางขึ้นเขาชิงซานเดินลำบากจริง เขาย่อมไม่ฝืนพาเธอขึ้นไปแน่