บทที่ 435 สุสานใหญ่

เฉินต้าซานตอบเรื่องที่ว่าทำไมยังไม่ลงเขาก่อน พอเริ่มได้สติ เขาก็มองเฉินจิ่งด้วยความดีใจปนประหลาดใจ “เสี่ยวจิ่ง นายเองเหรอ! กลับบ้านมาแล้วสินะ”

“ครับ พี่ต้าซานไม่สำลักควันใช่ไหมครับ?” เฉินจิ่งพยักหน้าแล้วถามต่อ

เฉินต้าซานโบกมือเป็นพัลวัน “ไม่ๆ ฉันวิ่งไว ไม่ค่อยโดนควันเท่าไหร่หรอก”