บทที่ 447 ประวัติศาสตร์เป็นเรื่องจริงจัง

สังคมยุคโบราณให้ความสำคัญกับเรื่องหลังความตายเป็นอย่างยิ่ง กฎเกณฑ์ข้อปฏิบัติต่างๆ ที่เกี่ยวข้องจึงเข้มงวดรัดกุมเป็นพิเศษ ยิ่งเป็นเรื่องของราชวงศ์ด้วยแล้วก็ยิ่งเคร่งครัดเข้าไปใหญ่

ในจำนวนนั้น การจำแนกความแตกต่างระหว่าง ‘เมี่ยวฮ่าว’ (พระนามวัดประจำรัชกาล) กับ ‘ชื่อฮ่าว’ (พระสมัญญา) ก็มีความชัดเจนมาก จุดประสงค์ของเมี่ยวฮ่าวส่วนใหญ่ใช้สำหรับพิธีเซ่นไหว้ เป็นพระนามหลังสวรรคตที่ประดิษฐานไว้ในศาลบรรพกษัตริย์ โดยทั่วไปเมี่ยวฮ่าวของปฐมกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์มักจะมีคำว่า ‘จู่’ อยู่ด้วย ตัวอย่างเช่น หยางเจียน ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์สุย มีเมี่ยวฮ่าวว่า เกาจู่

ส่วนชื่อฮ่าวจะต่างจากเมี่ยวฮ่าว เพราะชื่อฮ่าวคือการประเมินตัดสินคุณงามความดีของฮ่องเต้จากคนรุ่นหลัง