บทที่ 448 ไม่มีสิ่งใดสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

เมื่อเห็นอาจารย์ชะงักไป เฉินจิ่งก็รู้ว่าท่านนึกถึงจุดสำคัญออกแล้วเช่นกัน

"เสี่ยวจิ่ง เธอคิดจะลองตามหาคนเฝ้าสุสานในสมัยนั้น หรือพูดให้ถูกคือตามหาทายาทของเขาใช่ไหม" ศาสตราจารย์เฉินมองลูกศิษย์พลางเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

เมื่อครู่เขาลืมจุดนี้ไปสนิท ไม่นึกเลยว่าเฉินจิ่งจะเฉลียวใจขึ้นมาได้