บทที่ 496 โอกาส

เมื่อนึกถึงจุดประสงค์ที่กู่ฉีจื้ออาจจะมาหาตน เฉินจิ่งก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

เหตุผลที่เขาหัวเราะมันเรียบง่ายมาก เพียงแค่เขารู้สึกว่าหากกู่ฉีจื้อคิดจะมาดึงเงินเขาไปลงทุนสร้างหนังจริงๆ มันก็เป็นเรื่องที่น่าขันอยู่สักหน่อย

เฉินจิ่งไม่มีความรู้เรื่องการลงทุนทำภาพยนตร์เลยแม้แต่น้อย วงการหนังไม่ได้ตื้นเขินไปกว่าวงการของเก่าเลยสักนิด นักลงทุนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วเอาเงินไปถมลงไป สุดท้ายก็มักจะลงเอยด้วยการขาดทุนป่นปี้แทบทั้งนั้น