บทที่ 495 กู่ฉีจื้อ

“ต้องทำได้สิ ต้องทำได้น่า!”

กู่ฉีจื้อจิบเครื่องดื่มในมือพลางพร่ำบอกประโยคเดิมซ้ำๆ ในใจ เหมือนกำลังสะกดจิตเรียกความมั่นใจให้ตัวเอง และคล้ายกับกำลังกลบเกลื่อนความหวาดหวั่นบางอย่างในใจไปด้วย

จากนั้นกู่ฉีจื้อก็สูดหายใจเข้าลึก ฉีกยิ้มกว้างพยายามสลัดสีหน้าหม่นหมองอมทุกข์ออกไป แล้วเดินตรงเข้าไปหานักธุรกิจผู้มั่งคั่งคนหนึ่งที่เขาเคยได้ยินชื่อ