บทที่ 494 งานเลี้ยงและฟางเส้นสุดท้าย

เมื่อค้อนของผู้ดำเนินรายการเคาะลงเป็นครั้งสุดท้าย แม้จะคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่เฉินจิ่งก็อดไม่ได้ที่จะลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

แม้ป้ายหยกหลิวซิ่วจะไม่ใช่สมบัติพิทักษ์แผ่นดิน ทว่าก็เป็นยอดสมบัติล้ำค่า การที่มันไม่ตกไปอยู่ในมือชาวต่างชาติย่อมนับเป็นเรื่องดีที่สุด ยิ่งไปกว่านั้น การประมูลป้ายหยกหลิวซิ่วชิ้นนี้ยังเกี่ยวพันกับเบาะแสของกระบี่ชื่อเซียว สำหรับเฉินจิ่งแล้ว มันจึงยิ่งทวีความสำคัญขึ้นไปอีก

อันที่จริง คนที่โล่งอกไม่ได้มีเพียงแค่เฉินจิ่งเท่านั้น ลีวายที่ประมูลแข่งกับเสิ่นซิวเหวินก็ลอบถอนหายใจออกมาเช่นกันในจังหวะที่ค้อนเคาะลง แน่นอนว่าความโล่งอกของเขาคือการไม่ต้องมานั่งลังเลสับสนอีกต่อไปแล้ว