บทที่ 493 ตกลงซื้อขาย

อันที่จริงเมื่อได้ยินราคาเสนอครั้งล่าสุดของเสิ่นซิวเหวิน คนส่วนใหญ่ในห้องประมูลต่างก็คิดไม่ต่างจากลีวายเท่าใดนัก แน่นอนว่าพวกเขารู้ดีว่าเสิ่นซิวเหวินมีกำลังทรัพย์มากเพียงใด จึงไม่ได้คิดว่าราคานี้แตะเพดานเงินของเขา ทว่าคงเป็นเพราะในใจของเสิ่นซิวเหวิน ป้ายหยกหลิวซิ่วมีมูลค่าถึงจุดอิ่มตัวแล้วมากกว่า

แต่ก็ไม่น่าใช่ จากคำพูดที่เสิ่นซิวเหวินเอ่ยออกมาก่อนหน้านี้ ไม่มีเหตุผลเลยที่เขาจะยอมปล่อยให้ลีวายประมูลป้ายหยกหลิวซิ่วไปได้

ขณะที่ทุกคนกำลังเคลือบแคลงสงสัย ก็พลันได้ยินน้ำเสียงกระหยิ่มยิ้มย่องของลีวายดังขึ้น “ดูท่าสมบัติหัวเซี่ยชิ้นนี้ คงต้องตามผมกลับประเทศแล้วล่ะครับ”