บทที่ 503 การลงทุน

พอได้ยินคำถามของข่งเสวี่ย เฉินจิ่งก็ยื่นมือไปโอบเอวคอดบางนุ่มเนียนของเธอพลางเอ่ย "พี่เสวี่ย รู้ทันผมได้ยังไงเนี่ยครับ?"

ข่งเสวี่ยหันมามองใบหน้าหล่อเหลาของเฉินจิ่งที่อยู่ใกล้เพียงคืบด้วยสายตารักใคร่ระคนเอ็นดู เธออดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบแก้มเขาเบาๆ แล้วพูดว่า "ก็นายพูดเองนี่ว่า ถ้าพี่จงจัดการเรื่องการลงทุนได้ดี นายจะให้โอกาสและตำแหน่งที่เธอได้ใช้ความสามารถอย่างเต็มที่ แสดงว่าต้องมีไอเดียทำธุรกิจใหม่แล้วแน่ๆ ไม่อย่างนั้นจะมีโอกาสกับตำแหน่งอื่นมาจากไหนล่ะ"

เฉินจิ่งได้ยินก็อดหัวเราะไม่ได้ เขาก้มลงหอมแก้มขาวผ่องดุจหิมะของข่งเสวี่ยฟอดใหญ่ ก่อนจะพูดว่า "เสวี่ยเอ๋อร์ของผมนี่ฉลาดจริงๆ"