บทที่ 536 พบกันเมื่อใดก็ยังรู้สึกว่าช้าไป

นี่เป็นวันเกิดปีแรกหลังจากที่คบหากับข่งเสวี่ย เฉินจิ่งจึงตั้งตารอไม่น้อยว่าเธอจะเตรียมของขวัญอะไรมาให้

ข่งเสวี่ยรับรู้ได้ถึงสายตาของเขา เธอคลี่ยิ้มหวานพลางหยิบกล่องของขวัญอันประณีตออกมา ยื่นส่งให้เฉินจิ่งพร้อมเอ่ยว่า “ที่รัก สุขสันต์วันเกิดนะคะ”

ใบหน้าหล่อเหลาของเฉินจิ่งเปื้อนรอยยิ้มอันอ่อนโยนและเปี่ยมสุข เขาไม่สนใจว่าผู้ใหญ่จะอยู่กันพร้อมหน้า อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปโอบกอดเธอเบาๆ