บทที่ 537 ของขวัญวันเกิดของพ่อแม่

"อธิษฐานขอพรอะไรไปน่ะ?"

เฉินจิ่งฟังแล้วหัวเราะเบาๆ "พี่เสวี่ย เรื่องวันเกิดถ้าพูดออกมามันจะไม่ขลังนะครับ"

ข่งเสวี่ยเอื้อมมือไปบีบแก้มเขา "งั้นพิมพ์บอกฉันในมือถือสิ แบบนี้ถือว่าไม่ได้เอ่ยปากพูด ไม่นับหรอก" พูดจบเธอก็อดไม่ได้ที่จะหลุดยิ้มออกมาเอง