บทที่ 542 ทรัพย์สมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต

ไม่แปลกที่ซ่งรั่วซวีจะสงสัย อยู่ดีๆ มีคนโผล่มาบอกว่าจะตามหาทายาทของเว่ยเหยียน เป็นใครก็ต้องแคลงใจว่าคิดจะทำอะไรกันแน่

เฉินจิ่งเข้าใจจุดนี้ดี จึงยกเหตุผลที่เตรียมไว้นานแล้วขึ้นมาอ้าง “คืออย่างนี้ครับ ก่อนหน้านี้ที่บ้านเกิดของผมตรงภูเขาขู่ซาน มีการค้นพบสุสานโบราณที่เคยถูกลักลอบขุด ต่อมาพอเริ่มขุดค้นเพื่อการอนุรักษ์ ถึงได้พบว่าเจ้าของสุสานคือเว่ยเหยียนครับ”

“ผมเองก็มีส่วนร่วมในงานขุดค้นครั้งนั้นด้วย พอได้ยินข่าวลือว่าที่หมู่บ้านไป่เชวี่ยมีแม่น้ำเว่ยเหยียนกับศาลเว่ยเหยียน แถมว่ากันว่าทายาทของเว่ยเหยียนเป็นคนตั้งชื่อและสร้างขึ้นมา ผมก็เลยแวะมาตามหาทายาทของเขา เผื่อจะสอบถามข้อมูลบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับสุสานโบราณน่ะครับ”