บทที่ 554 ลั่วเฉิง

“ขอบคุณมากครับพี่หลิว ไว้ผมกลับไปจะเลี้ยงข้าวนะครับ” เฉินจิ่งจดจำน้ำใจของหลิวอวิ๋นไว้ จึงเอ่ยขอบคุณจากใจจริง

เดิมทีหลิวอวิ๋นก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ขอแค่รักษาระยะห่างที่เหมาะสมไว้ คำว่าพี่หลิวที่เฉินจิ่งเรียกก็เรียกออกมาด้วยความจริงใจ

หลิวอวิ๋นที่อยู่อีกฟากของสายได้ยินเข้าก็อดหัวเราะไม่ได้ “ได้สิ ถ้างั้นเธอก็ติดค้างฉันสองมื้อแล้วนะ” คราวก่อนเฉินจิ่งก็เคยบอกว่าจะเลี้ยงข้าวเธอเหมือนกัน