บทที่ 575 ชีวิตในฝัน

สามสิบห้าปี ไม่ใช่วัยที่นับว่ายังหนุ่มแน่นอีกต่อไปแล้วจริงๆ ตามเส้นทางชีวิตของคนส่วนใหญ่ พออายุถึงสามสิบห้า ลูกก็ต้องโตสักห้าหกขวบแล้ว ส่วนคนที่แต่งงานมีลูกเร็วกว่านั้น ลูกอาจโตจนอายุสิบขวบแล้วด้วยซ้ำ

แต่สำหรับเฉินจิ่งในความฝัน การที่เขาผัดวันประกันพรุ่งไม่ยอมแต่งงานเสียที ย่อมเป็นเพราะไม่เคยพบเจอผู้หญิงที่ทำให้ตนเองหวั่นไหวได้เลย ยิ่งเวลาล่วงเลยไป เขาก็เริ่มมีความคิดไม่อยากแต่งงานและไม่อยากมีลูกผุดขึ้นมาในหัว

ทว่าการมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ตราบใดที่ไม่ได้ตัดขาดจากผู้คนอย่างแท้จริง การคิดจะครองตัวเป็นโสดไปตลอดชีวิตกลับเป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฉินจิ่งเป็นผู้ชาย ทั้งยังเป็นลูกชายคนเดียวของบ้าน