บทที่ 581 กระบี่ชื่อเซียว ไข่มุกสุยโหว

ขณะที่ศาสตราจารย์เฉินค่อยๆ ดึงกระบี่ชื่อเซียวออกจากฝักทีละนิ้วอย่างระมัดระวัง

ตัวกระบี่ทั้งเล่มก็ปรากฏสู่สายตาของคนทั้งสาม ตัวกระบี่หนาบางกำลังเหมาะ แผ่ประกายเย็นเยียบจางๆ ความคมปลาบนั้นเรียบเนียนราวกับผิวกระจกจนสะท้อนเงาเลือนรางออกมาได้ คมกระบี่ยิ่งทอประกายวับวาว คมกริบดั่งน้ำค้างสารทฤดูโดยแท้!

ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือคิดไปเอง แต่หลังจากชักกระบี่ชื่อเซียวออกมาจนสุด เฉินจิ่งกลับสัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกจางๆ จากตัวกระบี่จริงๆ