บทที่ 582 คลังสมบัติอันซิน

เมื่อได้ยินอาจารย์เอ่ยถาม เฉินจิ่งก็ดึงสติกลับมา พักเรื่องไข่มุกสุยโหวและเบาะแสจากดวงตาวิเศษเอาไว้ก่อน แล้วยิ้มตอบว่า “พอจะพูดได้ว่าได้เบาะแสมาจากสุสานเสื้อผ้าอาภรณ์ของเว่ยเหยียนน่ะครับ”

ศาสตราจารย์เฉินทอดถอนใจ “เสี่ยวเฉิน ฝีมือในการตามหาโบราณวัตถุของเธอนี่ทำเอาคนอัศจรรย์ใจได้จริงๆ” อาจารย์ท่านไม่เคยเซ้าซี้ถามรายละเอียดเชิงลึกเกี่ยวกับสมบัติพิทักษ์แผ่นดินของเฉินจิ่งเลย

สำหรับศาสตราจารย์เฉินแล้ว กระบวนการไม่ได้สำคัญอะไร และทุกคนย่อมมีความลับส่วนตัว ซึ่งอาจารย์เข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี ยิ่งไปกว่านั้นคือคนแก่อย่างเขาผ่านร้อนผ่านหนาวมาทั้งชีวิต มีคลื่นลมมรสุมใดบ้างที่ยังไม่เคยเจอ?