บทที่ 606 มิอาจลืมเลือน มิร้างราไกล

เสิ่นจิ้งส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้น บอกให้คู่รักอย่างเฉินจิ่งและข่งเสวี่ยหงายกระดาษขึ้นมาเทียบดูว่าไส้ที่กินเข้าไปนั้นเป็นชนิดเดียวกันหรือไม่

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของเฉินจิ่งไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย มีเพียงประกายยิ้มพรายในแววตา จากนั้นก็ค่อยๆ พลิกกระดาษในมือของตนขึ้นมา

ส่วนข่งเสวี่ยคิดว่าการจะกินได้ไส้เดียวกันพร้อมกันนั้นยากเกินไป จึงไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ทว่าก็พลิกกระดาษในมือขึ้นมาเช่นกัน